Zmarł prof. Antoni Bazyli Stępień

Zmarły prof. Antoni Bazyli Stępień, wybitny filozof, wieloletni profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, jeden z filarów Lubelskiej Szkoły Filozoficznej, został w 2007 r. uhonorowany tytułem doktora honoris causa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Były kierownik Katedry Teorii Poznania Wydziału Filozofii KUL, dziekan Wydziału Filozofii KUL, był autorem kilku książek i kilkuset artykułów dotyczących zagadnień teorii poznania, metodologii nauk filozoficznych, metafizyki, estetyki, historii filozofii współczesnej. Przedstawiciel tomizmu egzystencjalnego. Nauczyciel m.in. Stanisława Judyckiego, ks. Jana Krokosa, Renaty Ziemińskiej, Arkadiusza Guta i Jacka Wojtysiaka.

Od początku studiów, rozpoczętych w 1950 r., był nierozerwalnie związany z KUL-em. W swojej filozofii twórczo łączył tomizm egzystencjalny z fenomenologią Romana Ingardena oraz tradycją analityczną Szkoły Lwowsko-Warszawskiej. Cenił precyzję myślenia, otwartość i intelektualną uczciwość.

Był autorem klasycznych podręczników, mistrzem analizy pojęciowej i znakomitym nauczycielem akademickim, wychowawcą wielu pokoleń filozofów. Swoją pracę traktował jako służbę Uniwersytetowi, Kościołowi i Polsce.

Uczeń prof. Stefana Swieżawskiego, prof. Romana Ingardena i ks. doc. Karola Wojtyły.

W grudniu 1956 r., Antoni Bazyli Stępień uzyskał tytuł doktora filozofii w zakresie filozofii teoretycznej na podstawie rozprawy Stanowisko Gilsona w sprawie metody teorii poznania. Analiza krytyczna. Promotorem był (wówczas o. dr) Mieczysław A. Krąpiec OP. Od lutego 1957 r. rozpoczął pracę na Wydziale Filozoficznym KUL, z którym się związał aż do emerytury. W ramach zajęć zleconych wykładał teorię poznania („przekazaną” mu przez ks. S. Kamińskiego).

Prof. Antoni Bazyli Stępień Stępień habilitował się w zakresie teorii poznania i metodologii nauk filozoficznych na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, gdzie przez kilka lat prowadził także zajęcia dydaktyczne. Kolokwium habilitacyjne odbyło się w czerwcu 1964 r. Tytuł rozprawy habilitacyjnej brzmiał: O metodzie teorii poznania. Rozważania wstępne (recenzenci: prof. R. Ingarden, ks. prof. Piotr Chojnacki, o. prof. M.A. Krąpiec, ks. doc. S. Kamiński).

Poza KUL-em prof. Antoni Bazyli Stępień był między innymi członkiem Komitetu Nauk Filozoficznych Polskiej Akademii Nauk, członkiem Centralnej Komisji do Spraw Tytułów Naukowych i Stopni Naukowych (1997–1999), członkiem zarządu i wiceprezesem Oddziału Lubelskiego Polskiego Towarzystwa Filozoficznego (1983–1986), członkiem Zespołu Ekspertów Ministerstwa Edukacji Narodowej (kilka kadencji), stałym współpracownikiem Biura do Spraw Reformy Szkolnictwa MEN, przewodniczącym Rady Programowej „Edukacji Filozoficznej” (1991–2002), członkiem Lubelskiego Towarzystwa Naukowego oraz Naukowego Towarzystwa Tomistycznego, a także członkiem Rady Naukowej czasopisma Pro fide, rege et lege.

Prof. Antoni Bazyli Stępień był członkiem Komisji Episkopatu Polski do Spraw Dialogu z Niewierzącymi (1992–1993), wcześniej zaś współzałożycielem i pierwszym prezesem Klubu Katolickiego w Lublinie (1981-1984). W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, m.in. w ramach KIK-ów oraz środowisk Znaku i Więzi, prowadził w kraju bogatą aktywność odczytową popularyzującą filozofię oraz racjonalne podstawy światopoglądu chrześcijańskiego.

Profesor Antoni Bazyli Stępień otrzymał liczne wyróżnienia i odznaczenia uniwersyteckie, kościelne i państwowe. Najwyżej sobie cenił Order św. Grzegorza Wielkiego, który przyznał mu papież Jan Paweł II w 2001 r. W 2008 r. otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski z rąk prezydenta Lecha Kaczyńskiego. W 2025 r. Metropolita Lubelski ks. abp Stanisław Budzik nadał prof. Antoniemu Bazylemu Stępniowi i jego małżonce Tekli Medal Lumen Mundi w 64. rocznicę zawarcia przez nich sakramentu małżeństwa.

Źródło: materiały KUL